Manugwali12hil_bib
1Dumduma ang imo Manunuga samtang bataon ka pa, sa wala pa mag-abot ang mga tion sang kalisod nga magasiling ka, “Wala ako nalipay sa akon kabuhi.”2Dumduma siya sa wala pa magdulom sa imo ang kasanag sang adlaw, bulan kag mga bituon, kag sa wala pa magdulom sa imo ang imo palibot nga daw sa nadulman permi sang gal-om.3Magaabot ang adlaw nga ang imo mga butkonmagakulurog kag ang imo mga tiilmagaluya. Ang imo mga ngiponindi na makausang tungod kay pila na lang ini ka bilog, kag ang imo mga mataindi na makakita sing maayo.4Ang imo mga dulungganindi na kaayo makabati, bisan sang gahod sang galingan ukon huni sang mga pispis ukon sang sunata.5Mahadlok ka na magsaka sa mataas nga lugar ukon maglakat-lakat sa karsada. Magaputi na ang imo mga buhok kag madula ang imo kapagros kag mga handom. Sa ulihi magakadto ka sa lugar nga imo puy-an hasta san-o, kag madamo ang magapangasubo para sa imo sa mga karsada.6Gani dumduma ang Dios sa wala ka pa mapatay, sa wala pa mabugto ang kadena nga pilak kag mabuka ang suludlan nga bulawan, ukon sa wala pa mabugto ang higot sang tibod nga ginatimba sa bubon, kag mawasak ang tibod.7Magabalik ka sa duta nga amo ang imo ginhalinan, kag ang imo espiritumagabalik sa Dios nga amo ang naghatag sini.8Ako nga manugwalinagasiling, “Wala gid sing pulos! Wala gid sing pulos ang tanan!”